sanat sözlüğü
A
B
C
D
E
F
G
H
I
İ
J
K
L
M
N
O
Ö
P
R
S
Ş
T
U
Ü
V
Y
Z
Naif Resim Herhangi bir mesleki eğitim
görmemiş ressamlarca üretilen ve çocuksu bir betimleme anlayışını
yansıtan resim sanatı ürünleri. Naif resim perspektifin kuralların
yadsıyışı ve çocuksu anlatımı dışında genel üslup özellikleri
göstermez. Bunlarda çoğu kez büyük bir ayrıntı zenginliği
gözlemlenir. Dış gerçekliği akademikleşmiş yanılsama teknikleriyle
değil de, adeta "masum bir gözle" algılayıp betimlemeleri açısından
sanatsal değer taşırlar. 19. yüzyılın ikinci yarısında beliren Naif
Resim' in en tanınmış ustaları H. Rousseau ve G. Moses'dir.
Natürmort
Manzara ve portre resimlerinin dışında,
çeşitli objelerin bir araya getirilerek bir kompozisyon
oluşturulmasıyla ortaya çıkan resim türüdür. Kompozisyonlar
genellikle kapalı alanlarda hazırlanmıştır. Objeler arasında
mobilyalar, çiçekler, meyveler olabilir. Genellikle sanatçı resme
başlamadan önce kompozisyon hazır hale getirilir.
Neo Empresyonizm
Neo Empresyonizm 1886 yılında empresyonizmden
etkilenen, ancak emprestyonist anlayışta değişimler olması
gerektiğine inanan bir gurup sanatçının oluşturduğu ve pointilizmi
de kapsayan akım. Neo-empresyonizmi kuran sanatçı George Seutar'dır.
Camille Pissaro, Poul Signac, Theodor van Rysselbergh, Henry Edmond
Cross ve Van Gogh diğer neo empresyonizt ressamlardır.
Neo Realizm
Neo-Realizm. 1960 yılında
soyut dışavurumculuk akımına karşı ortaya çıkan bir sanat hareketi.
Bu akıma bağlı sanatçılar güncel gerçeği olduğu gibi, düş
süzgecinden ve entelektüel yorumdan geçirmeden ele almayı
amaçladılar. Bu akımın teorisyeni, sanat eleştirmeni Pierre Restany
idi. Restany'ye göre; yeni gerçekçiler dünyayı, içinden evrensel
anlamları olan parçalar aldıkları büyük bir baş yapıt olarak
görmekteydiler. Bu akım 1970'li yıllarda da etkinlik gösterdi. tıpkı
Dada'da olduğu gibi hazır nesne bir anlatım aracı olarak kullanıldı.
bu akıma bağlı en önemli sanatçı Yves Klein idi.
ana sayfaya dönmek için lütfen tıklayınız